- ዥልሣмифо ճεч урамխжθн
- А ፌխфօфуራ шጸቁուμе эጁէсвጲφуμ
- Твυскы еሧዋτ
- Ոрዔγуфесу οг մաклሖጧυ
- Шеζаφы υጹо θмፂմըպэሠощ
Łuszczycowe zapalenie stawów to przewlekła, autoimmunologiczna, zapalna choroba, która należy do artropatii seronegatywnych. W jej przebiegu we krwi nie pojawia się czynnik reumatoidalny. Typowe jest dla niej występowanie stanu zapalnego w obrębie stawów , przyczepów ścięgnistych lub kręgosłupa u chorych zmagających się zPierwsze objawy reumatoidalnego zapalenia stawów. Nie ignoruj ich (WIDEO) Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to choroba O czym może świadczyć ból w barku? Co powoduje ból barku? Łączy rękę z tułowiem. To k Kadzidło Wybór różnych kadzideł Stare ludowe przekonanie, Reumatolog. Poradnia reumatologiczna Salve zajmuje się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem wszelkich chorób reumatycznych, których częstotliwość w ostatnich latach znacznie wzrasta. Mają one przewlekły przebieg z okresami remisji i zaostrzeń, a leczenie opiera się głównie na łagodzeniu objawów i dążeniu do jak najdłuższego
Czytając dawne powieści dość często zdarza się, że któryś z bohaterów - zazwyczaj starszy już pan - cierpi na podagrę, tajemniczą i bolesną chorobę okresowo uniemożliwiającą wręcz chodzenie. Tymczasem podagra jest to nic innego tylko ostre zapalenie stawu śródstopno-paliczkowego znajdującego się u podstawy palucha w przebiegu napadu dny moczanowej. Według definicji dna moczanowa jest chorobą przebiegającą z nawrotowym ostrym lub przewlekłym zapaleniem stawów obwodowych wywołanym przez wytrącone kryształy kwasu moczowego przy nadmiernym stężeniu kwasu moczowego w płynach ustrojowych Co to jest kwas moczowy Kwas moczowy jest końcowym produktem przemiany puryn, które są składnikiem kwasów nukleinowych - substancji wielkocząsteczkowych występujących we wszystkich żywych komórkach. Kwasy te odgrywające zasadniczą rolę w przekazywaniu cech dziedzicznych i kierowaniu syntezą białek. Warto zapamiętać, że dnie moczanowej towarzyszy zawsze zwiększona ilość kwasu moczowego w surowicy, czyli tzw. hiperurykemia. Średnio ilość kwasu moczowego w całym organizmie człowieka wynosi około 1200 mg, natomiast w przebiegu dny moczanowej jego "pula" ulega zwiększeniu kilka, a nawet kilkanaście razy. Z drugiej strony rozpoznanie samej hiperurykemii bez objawów zapalenia stawów nie upoważnia jeszcze do rozpoznawania dny. Jedynie niewielki procent osób z hiperurykemią zachoruje na dnę moczanową. Za prawidłowe stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi uważa się: dla mężczyzn do 7 mg%, a dla kobiet do 6 mg%. Wartości przekraczające te normy świadczą już o hiperurykemii. Przyczyną hiperurykemii jest nadprodukcja kwasu moczowego lub upośledzone wydalanie kwasu moczowego z moczem albo oba mechanizmy jednocześnie U niektórych ludzi z hiperurykemią, nadmiar kwasu moczowego w płynach ustrojowych może wytrącać się w postaci kryształów moczanów w tkankach wcale nieukrwionych np. chrząstkach lub słabo ukrwionych np. więzadłach i ścięgnach oraz w okolicy stawów obwodowych (stóp, rąk). Wytrącone kryształy moczanu sodowego mogą zapoczątkować proces zapalny w stawie, co daje silnie wyrażone objawy zapalenia stawów nazywane napadem dny moczanowej. Mogą one również wytrącać się w tkankach o niższej temperaturze np. małżowiny uszne jako tzw. podskórne guzki dnawe. W zaawansowanych postaciach dny moczanowej kryształy moczanów mogą również pojawiać się w dużych stawach i narządach miąższowych, najczęściej w nerkach, prowadząc do ich uszkodzenia. Dnę można podzielić na: pierwotną i wtórną. Dna pierwotna występuje 20 razy częściej u mężczyzn niż u kobiet.. Może być spowodowana wrodzonymi zaburzeniami enzymów odpowiedzialnych za przemianę puryn lub wadami rozwojowymi nerek. Dna wtórna jest powikłaniem innych chorób np. czerwienicy, niedokrwistości hemolitycznej, białaczki, szpiczaka mnogiego, wrodzonych wad serca lub uszkodzenia nerek. Może pojawiać się również w czasie leczenia cytostatykami. Dna wtórna stanowi większość wszystkich przypadków tej choroby. Przebieg dny W przebiegu dny wyodrębnia się trzy okresy. Pierwszy okres jest bezobjawowy. Pomimo braku objawów, utrzymuje się podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi, czyli hiperurykemia i stan taki może trwać od kilku do 20-30 lat. Wdrażając w tym okresie leczenie obniżające poziom kwasu moczowego w surowicy krwi można uniknąć dalszego rozwoju choroby lub odsunąć go w czasie Drugi okres choroby przebiega już objawowo z napadami dny moczanowej czyli ostrymi zapaleniami stawów wywołanymi przez różne czynniki, np. uraz, alkohol, zabieg operacyjny, zwiększony wysiłek fizyczny, niektóre leki (moczopędne np. hydrochlorotiazyd, glikokortykosteroidy, witamina B1, B12, penicylina, sulfatiazol). Napad dny moczanowej zaczyna się zazwyczaj nagle, najczęściej rano. W ciągu kilku godzin rozwija się ostry stan zapalny stawu z towarzyszącym obrzękiem i zaczerwieniem, a skóra nad tym stawem staje się lśniąca i napięta. Prowadzi to do takiej bolesności stawu, że chory nie może wytrzymać nawet dotyku pościeli. Napadowi dny moczanowej może towarzyszyć gorączka, złe samopoczucie i osłabienie. Stan taki trwa kilka dni, a czasem i dłużej. Najczęściej zapalenie obejmuje staw śródstopno-paliczkowy u podstawy dużego palca stopy, które znane jest pod zwyczajową nazwą podagra. Ale oczywiście atak dny moczanowej może dotyczyć również innych stawów prowadząc do np zapalenia stawu kolanowego zwanego gonagrą, zapalenia stawu barkowego tj. omagry zapalenia stawów rąk czyli chiragry zapalenia stawów kręgosłupa albo rachidagry Pierwszy napad dny moczanowej obejmuje zwykle jeden staw. Początkowo napady pojawiają się sporadycznie co 1-2 lata, później coraz częściej. Wraz z upływem czasu napady występują w coraz krótszych odstępach, trwają dłużej i obejmują coraz więcej stawów zwłaszcza, jeśli nie są właściwie leczone od początku. Czasem choroba ogranicza się tylko do jednego napadu Trzeci okres dny moczanowej zaczyna się w 5-10 lat od pierwszego napadu dny, kiedy rozwija się przewlekle zapalenie wielostawowe. Często pojawiają się podskórne guzki dnawe w obrębie małżowin usznych i w okolicy stawów. Równocześnie rozwijają się powikłania narządowe. Najczęściej są to: kamica nerkowa związana z wytrącaniem się złogów moczanowych w obrębie układów kielichowo-miedniczkowych nerek chorego, która rozwija się u 10-25% chorych z dną nefropatia dnawa związana z odkładaniem się moczanów w miąższu nerek, co w konsekwencji może prowadzić do niewydolności nerek i zgonu z tego powodu. Z dną często współistnieje nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i otyłość. Rozpoznanie dny moczanowej Rozpoznanie opiera się na charakterystycznych objawach chorobowych, badaniu krwi określającym stężenie kwasu moczowego w surowicy, badaniu płynu stawowego na obecność kryształów moczanów i rtg stawów. Jak leczyć? Do leczenia napadu dny stosuje się kolchicynę, lek roślinny pochodzący z nasion i bulw zimowita jesiennego. Lek ten bardzo dobrze hamuje odczyn zapalny w przebiegu dny, choć nie do końca poznano, jaki jest mechanizm działania kolchicyny. Aby kolchicyna była skuteczna, należy podać ją w ciągu pierwszych 24 godzin od początku napadu dny w ściśle określonych dawkach. U chorych z częstymi napadami podaje się kolchicynę na stałe w niewielkich dawkach. Oprócz kolchicyny w leczeniu stosuje się leki niesterydowe przeciwzapalne (najczęściej indometacynę, naproksen lub ibuprofen). Jeśli chory źle toleruje leczenie kolchicyną, która niekiedy może wywoływać biegunkę, to do terapii można włączyć glikokortykosteroidy. Z domowych sposobów łagodzenia bólu stawu można polecić okłady z kostek lodu zawiniętych w suchą, czystą ściereczkę. W zależności od tego czy podwyższony poziom kwasu moczowego spowodowany jest nadprodukcją kwasu moczowego czy upośledzeniem jego wydalania z moczem lekarz dodatkowo zaleca choremu allopurinol - lek hamujący wytwarzanie kwasu moczowego lub probenecid - lek moczanopędny czyli zwiększający wydalanie kwasu moczowego z moczem Skuteczne zioła U osób z kamicą nerkową moczanową wskazana jest alkalizacja moczu sodką lub Citrolytem, co ułatwia rozpuszczanie złogów moczanowych. W przypadku większych złogów skuteczne jest rozbijanie ich falą uderzeniową tzw. litotrypsją (ESWL) lub usuwanie ich innymi metodami instrumentalnymi. Ważne jest również szybkie i efektywne leczenie wszelkich infekcji dróg moczowych. Można także stosować roślinne leki o działaniu moczopędnym np. liście mącznicy, liście brzozy, ziele skrzypu, korzeń lubczyku, korzeń mniszka lekarskiego, ziele nawłoci pospolitej. Niezależnie od farmakoterapii, ważna jest również fizykoterapia, która zmniejsza dolegliwości bólowe i usprawnia zajęte stawy. W przypadku dużych zmian w stawach korzystne jest leczenie operacyjne Uważać na jedzenie Ścisłe przestrzeganie diety ubogopurynowej powoduje obniżenie poziomu kwasu moczowego w surowicy zaledwie o 1 mg%. Jednocześnie dysponujemy lekami skutecznie obniżającymi stężenie kwasu moczowego w surowicy, co powoduje, że ograniczenia dietetyczne przy dnie moczanowej nie muszą być radykalne. Z diety przy dnie moczanowej należy wykluczyć jako pokarmy szczególnie bogate w puryny: wątrobę, móżdżek, cynaderki, mięso baranie, kawior, śledzie, sardynki, czekoladę, kakao, kawę naturalną, mocną herbatę i orzechy. Zalecane są natomiast: warzywa, owoce, cukier, masło w małych ilościach, mleko, chudy ser, ziemniaki. Chorzy powinni również pić co najmniej 2-3 litry płynów dziennie (najlepiej wodę mineralną Jan lub Dąbrówka), co sprzyja obniżaniu stężenia kwasu moczowego we krwi. Poza tym chory z dną powinien ograniczyć picie alkoholu (zwłaszcza piwa) oraz unikać częstych urazów, przebywania w zimnie i dużych wysiłków fizycznych. U osób z nadwagą lub otyłych korzystne jest również zmniejszenie masy ciała. W przypadku współistnienia nadciśnienia tętniczego lub zaburzeń gospodarki lipidowej ważne jest przestrzeganie zasad leczenia tych schorzeń. Chorzy z dną wymagają szczególnej uwagi przy terapii innych chorób, ponieważ niektóre leki mogą nasilać hiperurykemię zwłaszcza kwas acetylosalicylowy i salicylany, jak również inne np. adrenalina, alfametyldopa, aminofilina, dopamina, etambutol, glikokortykosteroidy, leki cytotoksyczne, lewodopa, kofeina, probenecyd, pirazynamid, witamina B12, witamina C, witamina PP. U 20 procent chorych przyczyną dny moczanowej są diuretyki czyli leki moczopędne. Systematyczne leczenie dny od początku choroby, jak i jej następstw (zmiany stawowe, guzki dnawe, kamica nerkowa i uszkodzenie nerek) wpływa korzystnie na przebieg choroby, dzięki czemu jakość życia chorych na dnę nie odbiega istotnie od życia innych ludzi Dna rzekoma Dna rzekoma jest chorobą podobną do dny moczanowej, ponieważ również przebiega z napadowymi ostrymi zapaleniami stawów, które odmiennie niż w dnie moczanowej, wywołane są kryształami pirofosforanu wapnia. Wystąpienie dny rzekomej poprzedza odkładanie się kryształów pirofosforanu wapnia w chrząstce stawowej, co prowadzi do jej zwapnienia czyli tzw. chondrokalcynozy. Chondrokalcynoza może być pierwotna (o nieznanej przyczynie) lub wtórna jak następstwo chorób metabolicznych: nadczynności przytarczyc, hemochromatozy, obniżonego poziomu magnezu, obniżonego poziomu fosforu i prawdopodobnie niedoczynności tarczycy. Dna rzekoma występuje kilkakrotnie rzadziej niż dna moczanowa. Częstość występowania chondrokalcynozy u obu płci jest jednakowa i wzrasta wraz z wiekiem tak, że u 1/3 ludzi powyżej 75 roku stwierdza się obecność chondrokalcynozy stawów kolanowych. Chondrokalcynoza obejmuje stawy większe - najczęściej kolanowe - i może przebiegać bezobjawowo lub objawowo. Jej objawy w postaci napadu dny rzekomej są mniej nasilone w porównaniu do napadu dny moczanowej. W okresach między napadami chory może nie odczuwać żadnych dolegliwości lub dolegliwości mogą mieć niewielkie nasilenie, co często sugeruje lekarzowi diagnozę reumatoidalnego zapalenia stawów Badania dodatkowe pomocne przy rozpoznaniu chondrokalcynozy to: podwyższone OB i podwyższona leukocytoza, cechy zapalenia i obecność kryształków pirofosforanu wapnia w płynie stawowym, poziom fosfatazy alkalicznej, poziom wapnia i fosforu, a także poziom hormonów tarczycy w surowicy. Z badań obrazowych wykonuje się rtg zajętych stawów. Leczenie napadu dny rzekomej opiera się na podawaniu kolchicyny i leków przeciwzapalnych. Alternatywą dla tego leczenia mogą być glikokortykosteroidy podawane dostawowo. Przebieg dny rzekomej jest łagodniejszy niż dny moczanowej, ale u niektórych chorych może powodować postępujące zniszczenie i rozwój choroby zwyrodnieniowej stawów.
Słowa kluczowe: dna moczanowa, rekomendacje, opcje terapeutyczne. Key words:gout, recommendations, new therapeutics. Reumatologia 2013; 51, 1: 1-8 DOI: 10.5114/reum.2013.33386 Artykuł redakcyjny/ Editorial paper Wstęp Dna moczanowa (DM) to zapalenie stawów wywołane krystalizacją i fagocytozą moczanu sodu w płynie stawo -Bóle stawów – możliwe przyczyny Dolegliwości związane z narządami ruchu to poważny problem medyczny i społeczny. Intensywność odczuwania bólu w stawach jest różna u poszczególnych osób i zależy od przyczyn, które powodują dolegliwości. Do najczęstszych przyczyn należą borelioza, zakażenie chlamydia pneumonia, RZS, łuszczycowe zapalenie stawów oraz młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. Borelioza Borelioza jest zakaźną chorobą wielosystemową, którą wywołują bakterie- krętki Borrelia burgdorferi, Borrelia garinii, Borrelia afzelii i wiele innych. Bakterie na ludzi przenoszą kleszcze poprzez ślinę lub wymiociny. Rozwój boreliozy może być przewlekłym stanem poprzedzonym stanem ostrym we wczesnej fazie choroby lub być utajonym przez cały okres trwania infekcji. W ciągu roku od zakażenia mogą nie wystąpić żadne objawy, dlatego późniejsze objawy często nie są łączone z infekcją. Mogą wystąpić dopiero kilka lat po zakażeniu gdy wystąpi dodatkowy bodziec jak duży stres psychiczny lub fizyczny jak wypadek, śmierć bliskiej osoby, rozwód itp. Objawy ze strony stawów są bardzo często spotykane. Borelioza może przybrać formę rozsianą, która może przebiegać pod postacią zapalenia stawów. Jest to prawdopodobnie najczęstsza forma zapalenia stawów wskutek zakażenia bakteryjnego w Europie. Do głównych objawów należą: obrzęk i wysięk w obrębie stawu/stawów ograniczenie ruchomości stawu ból w okolicy stawu/stawów Najczęściej atakowanym stawem jest staw kolanowy, ale w wielu przypadkach boreliozowe zapalenie stawów dotyczy kilku stawów równocześnie. W niektórych przypadkach zapalenie ustępuje samoistnie, ale zdarzają się sytuacje, w których zapalenie trwa od początku choroby- 3 miesiące lub dłużej. Wówczas należy wdrożyć terapię nie tylko przeciw samej infekcji, ale również wspomagającą funkcjonowanie stawów. Chlamydia pneumonia Chlamydia pneumoniae to bakteria przenoszona drogą kropelkową. Organizm nie uodparnia się na tą bakterię, dlatego zakażenie może mieć charakter zarówno ostry, przewlekły jak i nawracający. Bakteria przenika do komórki i uaktywnia mechanizmy odpowiedzi komórkowej powodując uwalniania cytokin prozapalnych. Pierwsze powiązania pomiędzy zakażeniem chlamydia pneumoniae a zapaleniem stawów zostały zauważone w 1993 roku. Aktualnie badania pokazują, że 10 % wszystkich reaktywnych zapaleń stawów może być wywołanie przez tą bakterię. Podobne objawy powodują, że zapalenie stawów w przebiegu zakażenia chlamydia pneumoniae często mylone jest z zapaleniem stawów w przebiegu boreliozy. RZS Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to choroba o podłożu autoimmunologicznym, która dotyka tkanki łącznej. Charakteryzuje się zapaleniem stawów z okresami remisji i zaostrzeń. Przyczyny RZS nie są do końca poznane, ale na rozwój choroby mogą wpływać: zaburzenia odporności infekcje bakteryjne i wirusowe czynniki genetyczne stres Pierwsze objawy choroby mogą nie być związane z dolegliwościami stawowymi. Należą do nich zmęczenie, nadmierne pocenie się, stan podgorączkowy, brak apetytu i utrata wagi. W późniejszym etapie stwierdza się symetryczne zapalenie stawów śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych bliższych. Powstają guzki reumatoidalne w tkance podskórnej, które mogą pojawić się również na narządach wewnętrznych. W ostatnim etapie choroby dochodzi do upośledzenia ruchomości stawów, co jeszcze mocniej potęguje dolegliwości bólowe. Dochodzi także do deformacji stawów biodrowych, rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych. Łuszczycowe zapalenie stawów Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) to choroba o podłożu autoimmunologicznych, charakteryzująca się zapaleniem stawów. Dotyczy około 10-30% osób cierpiących na łuszczycę, pojawiając się po około 10 lat od rozpoczęcia choroby. Przyczyny ŁZS, tak jak samej łuszczycy, nie są do końca poznane, ale do czynników biorących udział w rozwoju choroby należą: zaburzenia odporności przebyte infekcje wirusowe, bakteryjne i grzybicze czynniki genetyczne nieleczone stany zapalne cukrzyca typu 2 dna moczanowa zadrapania, rany, blizny chirurgiczne, oparzenia, długotrwały ucisk np. noszenie zegarka niektóre leki stres Do objawów ŁZS należą, w przeciwieństwie do RZS, niesymetryczne zapalenia stawów międzypaliczkowych, krzyżowo-biodrowych, kręgosłupa, nadgarstkowych, śródstopno-paliczkowych. Ponadto objawami choroby mogą być zapalenie palców, zmiany skórne i paznokciowe, zapalenie przyczepów ścięgien. Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów to najczęstsza postać zapalenia stawów u dzieci. Rozpoczyna się przed 16 rokiem życia i trwa minimum 6 tygodni. Chorobie towarzyszą zmiany pozastawowe. Tak jak RZS, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów zalicza się do chorób autoimmunologicznych o nieznanej przyczynie. Do czynników, które mogą przyczynić się do powstania choroby aktualnie zalicza się infekcje wirusowe oraz stres psychiczny. Choroba częściej występuje u dziewczynek, dlatego podejrzewa się, że w patogenezie choroby biorą udział hormony płciowe. Objawy choroby, zwłaszcza na początku, są niespecyficzne. Zalicza się do nich: apatię brak apetytu spadek aktywności fizycznej objawy grypopodobne zaburzenia chodu Dochodzi również do obrzęku stawów, najczęściej kolan, nadgarstków oraz stawu skokowo-goleniowego. Występuje ból, z którego opisem mali pacjenci często mają trudności. Często występuje poranna sztywność stawów, która ustępuje w ciągu dnia. Ważna jest szybka diagnoza oraz natychmiastowe wprowadzenie leczenia, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich powikłań choroby. Leczenie bólu stawów Do leczenia bólu stawów należy podejść indywidualnie i sposób leczenia dobrać w zależności od występującej jednostki chorobowej. Inaczej będzie wyglądało leczenie przewlekłej infekcji bakteryjnej a inaczej choroby autoimmunologicznej. Jednakże w obu tych przypadkach warto zastosować indywidualną fitoterapię pod okiem wykwalifikowanego specjalisty. Najpierw szukamy przyczyny i dobieramy leczenie ziołami i dietą.zapalenie przyczepów ścięgnistych; deformacje stawów (występują głównie u chorych z postacią okaleczającą o ciężkim przebiegu); dna moczanowa; U osób z najczęściej występującą postacią ŁZS, czyli niesymetrycznym zapaleniem kilku stawów objawy dotyczą 2-4 stawów po dwóch stronach ciała. Zazwyczaj są to stawy stóp i rąk.
Wczesne zapalenie stawów może rozwinąć się w reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) lub inne określone zapalenie stawów, może ustąpić samoistnie lub może pozostać niezróżnicowane przez nieokreślony przedział czasu. Do najczęściej występujących zapalnych chorób reumatycznych, które mogą rozwinąć się z objawami wczesnego zapalenia stawów należą; 1. reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), (częstość występowania w populacji ogólnej wynosi 0,24 -1,4%), 2. grupa schorzeń określanych jako Spondyloartropatie lub spondyloarthrtis, 3. zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, odczynowe zapalenie stawów – zespół Reitera, atropatie łuszczycowe i towarzyszące chorobom jelit, łuszczyca stawowa (częstość występowania w populacji ogólnej wynosi 1,3 -2,5%) 4. dna moczanowa (częstość występowania w populacji ludzi w wieku produkcyjnym wynosi 3,9%, a w populacji powyżej 70. roku życia- 9,0-12,6%), 5. pierwotny zespół Sjögrena (częstość występowania w populacji w wielu do 55 lat wynosi 0,2 -3,2%, a w populacji w wieku > 55 lat – 5%). Rzadziej występują takie choroby, jak: toczeń rumieniowaty układowy, skleroderma, zapalenie skórno-mięśniowe, polimialgia reumatyczna czy zapalenie naczyń. Częstość występowania tych schorzeń w populacji ogólnej wynosi od 01 do 0,5%.
PRkGV.